Tagarchief: Kerst

Kerstkalkoen Tina

IMG_4064 (2)

Kijk mij eens staan glimmen boven Tina, de kerstkalkoen. Het bereiden van deze 8 pond zware vogel was dan ook een flinke bevalling.

Kerstfrutsels maken

FullSizeRender

Diep in mijn hart ben ik dol op handwerkjes omdat ik er zo Zen van word.  Ik kan het alleen niet goed. Zo heb ik een breiproject dat is verworden tot een grote knoop, en een half af borduurdingetje dat er totaal anders uitziet dan op het voorbeeld. Kleuren voor volwassenen lukt me nog wel, en ook het hier bovenstaande rendier is van mijn hand. (Zoek de fouten. )
Gelukkig vind ik lezen over andermans gefröbel bijna net zo leuk. Nu lees ik voor 7,50 per maand 31 digitale tijdschriften van Sanoma Uitgevers, en een van die bladen is de Ariadne Wonen. Een blad over brocante (Franse meubels met een buts of scherf eraf) en vol DIY-ideeën.
In december gaan ze bij Ariadne he-le-maal los.  Alles in huis wordt voorzien van een kerstaccent: van deur tot trap en van wc tot aanrecht. Overal staat wel een kandelaartje, kerstbal, krans of guirlande, en allemaal zelf gemaakt. Pagina’s lang lees je hoe je cadeautjes zo leuk mogelijk kunt verpakken. Bijvoorbeeld door papier te bestikken met de naaimachine. Of een linnen zakje met een hert te borduren. Of een vilten kerstster uit te knippen en die met ijzerdraad op een cadeau te bevestigen voor een gezellig 3D-effect.
Versierde kersttafels hebben mijn bijzondere belangstelling omdat ik in een vlaag van grootheidswaanzin de hele familie voor het kerstdiner heb uitgenodigd. Ook hiervoor heeft Ariadne tal van ideeën. Bijvoorbeeld witte ballonnen beschilderen met gouden stipjes, die vullen met helium, en aan de stoelen bevestigen met naamkaartjes zodat de gasten weten waar ze moeten zitten. Daaronder de tip: ‘Leuk idee:  Geef al je gasten na het kerstdiner een ballon mee naar huis. Je kunt nog een klein labeltje vastmaken met hierop een persoonlijke wens.’
Ik weet zeker dat ik dit niet ga doen.  Eigenlijk weet ik wel zeker dat niemand dit gaat doen.

Hij staat weer

FullSizeRenderHet fijne aan de kerstperiode is dat ieder jaar ongeveer hetzelfde verloopt. De dag na sinterklaas snellen we naar het tuincentrum. Daar is het weer niet helemaal gelukt om de grootte van de kerstboom juist in te schatten.  Dankzij een beetje snoeien is de wc gelukkig weer bereikbaar.  En als ik de camera een beetje scheef houd, lijkt de boom redelijk rechtop te staan.
Laat de kerstman maar komen, we hebben er zin in!

Kerst lukt!

63073acdd4e4b035c4c619213275c3a5

Al weken vallen supermarktfolders in de bus van verrukkelijke kerstgerechten geserveerd aan gigantische families bij wie de stemming er goed in zit. Zo’n kerstmis maak ik nooit mee. Ik heb een enorme familie, (vertelt iemand me een sensationeel verhaal, bijvoorbeeld over een dodelijke val, een bizarre gekte of exotische ziekte opgelopen in een verwegland, dan heb ik altijd wel een familielid die exact hetzelfde heeft meegemaakt. Zoiets zeg ik nooit: het slaat iedere conversatie dood) maar daarmee zit ik niet aan de dis. Eerste kerstdag eten we bij mijn ouders, tweede kerstdag houden we een pyjamadag: we kijken films en ik hoop dat een van de gezinsleden zich ertoe kan zetten om Monopoly met me te spelen. Het diner is dan ook niet zo’n probleem, zolang er maar chips zijn.

Tot ik in de supermarkt kom, en al die Excellente producten zie, kant en klare ovenschotels, kalkoenen, hele beenhammen en aardappelpuree met strik. Medewinkelaars stouwen karren vol alsof ze dagen afgesloten zullen zijn van de buitenwereld, en ik hoor ze met paniek in de ogen aan de supermarktmedewerkers vragen of er nog verse sereh is. Dan krijg ik het ook op mijn heupen. Ik moet er iets bijzonders van maken, ik wil toch zeker ook dat Kerst Lukt?

7c33ecc98780a8ffe7e32a386535847aVorig jaar ben ik in die val getrapt en stond ik urenlang haas met zijn eigen vocht te begieten. Uiteindelijk wilden de gezinsleden zich wel even losrukken van het scherm, en schoven ze in de pyjama’s aan. Vol trots zette ik het gerecht op tafel en ik verkondigde: ‘Dit is nu haas’. Waarop mijn kinderen geen hap meer namen, want haas is een soort konijn, konijnen zijn lief, en die eet je niet op. Geliefde vond het een beetje droge hap. Alleen de honden smulden ervan.

Dus ik denk dat het dit jaar hutspot wordt. Daar hoeven we niet eens voor aan tafel te zitten.

Wild kerstkaarten sturen

Voor het Facebook-tijdperk kon je je populariteit aflezen aan het aantal kerstkaarten dat je ontving. Nu stuurt bijna niemand meer een kaart. Ik ook niet, of je moet in een van de volgende categorieën vallen.

02148ee05c0a39618902cfa592a6a83d

1. Je bent ziek, zwak of misselijk

2. Je woont verschrikkelijk ver weg.

3. Ik heb een kaart van jou gehad.

Afgelopen jaar heb ik er denk ik 8 verstuurd, en de jaren daarvoor ook. Kerstkaarten worden verkocht in pakjes van 6, 12 of 24 en dat betekent dat ik een aardig kerstkaartoverschot heb, want ik wil het jaar erop geen left over sturen. Het kerstkaartbewaarlaatje zit gelukkig niet propvol, dus dit probleem is nog te overzien.

Maar nu heeft mijn dochter kinderpostzegels verkocht. Hoe hoger haar afzet, hoe meer kans haar klas maakte om met z’n allen naar Walibi te mogen, en dan kun je er niet onderuit. Geliefde heeft drie pakjes kerstkaarten gekocht, met envelop.

68afb503085c80defd128b159037cd10

Afgelopen week kreeg ik een brief van school waarin werd aangekondigd dat de leerlingen kerstkaarten gaan verkopen voor het goede doel (een klimrek en boeken). De kerstkaarten ontwerpen de kinderen zelf en hoe meer ansichten het kind verkoopt, hoe groter de kans op een puzzel van het eigen ontwerp. Ik voel een pakje of zes aankomen en een laatje dat niet meer sluit.

Daarom ga ik dit jaar kerstkaarten wild versturen. Als ik de honden uitlaat, gluur ik graag bij de mensen binnen. Zie ik dan in een verdrietige woonkamer een treurspar, een mottig kerststukje of juist helemaal niks kerstigs, dan prop ik daar een kaartje in de bus, met de beste wensen.