Maartje Fleur: schrijver, journalist en blogger

VT Wonen & Design Beurs

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Al weken zijn mijn dochter en ik druk met het project woonkamer.  We kijken naar VT Wonen, Droomhuis gezocht en Help! Mijn man is Klusser.  We lezen alle woonbladen, bekijken kleurstalen in schaduw, zon en regen en hebben op Pinterest een moodboard waarop we de beste ideeën pinnen.  Natuurlijk gingen we ook naar de VT Wonen & Design Beurs om inspiratie op te doen. En we wilden een kruk kopen, maar die konden we nergens vinden.

Een interview geven

Fleur Chateau Zen (1)Net werd ik  geïnterviewd voor Viva over Chateau Zen. Of liever, het was naar aanleiding van Chateau Zen, want het ging over Heimelijke Genoegens. Dat is een rubriek in Viva waarin mensen hun guilty pleasures verklappen. Gelukkig kon ik er even over nadenken, want zoiets schud ik niet uit mijn mouw. Terwijl ik mezelf hoorde vertellen dat ik graag M&M’s eet in bad, bedacht ik hoe raar het is om geïnterviewd te worden. De dingen die ik uitkraamde (ik vertelde ook dat ik iedere week de Story lees, graag zinloos rondfiets en dol ben op Catawiki) waren ineens van belang omdat ze zwart op wit komen te staan. Maar het was vooral vreemd omdat ik normaal gesproken zelf degene ben die de vragen stelt en er een stukje van componeert.
Een leermomentje noemen ze dat.

Bieden op een online kunstveiling

Georges Blouin
Georges Blouin

Vrijdag keek ik met mijn ene oog naar K3 zoekt K3  en met mijn andere oog volgde ik een online kunstveiling bij Catawiki van Franse klassieke schilderijen. (Bij Catawiki heten alle kunstwerken met begrijpelijke afbeeldingen klassiek. Is het een abstract werkje, dan heet dat modern.) Op het scherm van mijn IPhone was lastig te zien of ik iets mooi vond, maar toen de veiling bezig was, kon ik me niet beheersen.
Bieden is zo leuk. Eerst de twijfel: is dit object echt een bod waard? De biedtermijn liep al af toen ik de schilder googlede. Vervolgens checkte ik wie de overige bieders waren. Zit er iemand tussen die over ieder bod heen gaat, dan weet ik: deze persoon wil ‘m heel graag hebben. Of het is een familielid van degene die het werk aanbiedt. Toen dat niet het geval bleek, plaatste ik een bod. Terwijl ik gespannen afwachtte, voerde ik meteen een nieuw bod in, maar ik zou pas op de ‘doe een bod’-knop drukken, als mijn vorige bod was overruled. Zo spannend. En ik won! Voor twintig euro  (en 35 euro verzendkosten) ben ik nu de eigenaar van bovenstaande litho van Georges Blouin.

Aan vakantieveilingen heb ik ook een poosje meegedaan, tot gezinsleden me dat verboden. Niet alle accommodaties die ik won waren even comfortabel. Zo kwamen we een keer in een jaren vijftig bungalow terecht met in iedere kamer grijze badkamertegels en een tweepersoonsbed van 1.30 breed. Geliefde lag de hele nacht in mijn oor te ademen en als ik niet tegelijk met hem omdraaide, viel ik uit bed. The shiningIk won ook een keer een overnachting in een zo goed als verlaten jaren zeventig hotel. Toen we onder het oranje met bruine dekbed lagen en griezelige geluiden hoorden, wisten we zeker dat hier The Shining was opgenomen. Of nog erger: dat Stephen King hier inspiratie had opgedaan. En dan het etentje dat ik won in een afgeragd restaurant. We konden kiezen uit kabeljauw of kabeljauw, maar hoe dan ook: de binnenkant was nog diepgevroren.
Van de week wordt de litho van Georges Blouin me toegestuurd. I’m keeping my fingers crossed.