Categorie archief: De amateurkok

Heel Holland Bakt

FullSizeRender (10)Al weken verheugen mijn dochter en ik ons op Heel Holland Bakt. Tot die tijd behelpen we ons met Britain’s Best Bakery dat op woensdagavond op de BBC wordt uitgezonden. Maar liefst vier presentatoren heeft dit programma: een vrouw van wie je hoopt dat ze volgende aflevering nog op de been is, Ken (van Barbie) in zijn nadagen, een huisvrouw en een Gek Mens met Gek Haar. Geen een heeft het vrolijk stemmende lichte cynisme van Martine Bijl. Of ons Engels is niet goed genoeg, dat kan ook. We zetten de Engelse ondertiteling aan zodat we de gesprekken kunnen meelezen, en zoeken op wat we niet snappen, bijvoorbeeld woorden als ‘elderflower’ ‘tarragon’ of ‘oozy’.
Het kookniveau ligt bij de Engelse amateurs onwaarschijnlijk hoog. Vaak bakken ze taarten en broden waarvan we het bestaan niet eens  vermoeden.  Laat staan hoe ze smaken. Dat vinden we soms een beetje jammer. Wij worden graag geïnspireerd, maar een hartige cheesecake met drie verschillende vullingen of een Tsjechisch bruidsbrood ligt mijlenver buiten ons bereik.  Dus bakken we op woensdag zelf iets. Bijvoorbeeld deze ongelooflijk simpele Lemon Pie uit de Keys. Er komt zelfs geen oven aan te pas!

Lemon Pie
(recept van Onno Kleyn uit de Volkskrant)

Je hebt nodig:

100 gram roomboter
250 gram volkorenbiscuits
6 limoenen
blikje gecondenseerde melk
300 ml volle slagroom
taartvorm

Je breekt de koekje in stukjes en maalt die in de keukenmachine tot kruim. (Met de staafmixer kan het ook.) Je smelt de boter en mengt dat met het koekjeskruim. Beetje kneden. Met dit deeg bedek je de taartvorm. Dit zit je tien minuten in de koelkast.
FullSizeRender (11)Nu was je de limoenen af met warm water en rasp je het schilletje eraf. Limoenen uitpersen. Gecondenseerde melk, room, sap en rasp met elkaar mengen. Je kunt wat rasp achterhouden om later de taart mee te versieren, maar dat vond iedereen vies (behalve ik).
De romige massa giet je over de  koekjesbodem uit en zet je een paar uur in de koelkast. Vanwege een of ander chemische reactie stijft het spul nu op. Het resultaat: een heerlijk friszoete taart, die visitewaardig is.

 

Fudge

FullSizeRender (7)Dankzij de operatie ben ik een paar kilo afgevallen. Bestaat er een beter excuus om een caloriebom te bereiden? Gisteren maakten mijn dochter en ik deze Fudge. Het recept is zo ongelooflijk eenvoudig dat we dachten dat de smaak ook niet al te boeiend zou zijn. Maar deze Fudge is echt een feest, en een uitdaging voor je zelfbeheersing.

Fudge

1 blik gecondenseerde melk van Friese vlag
rol Maria-biscuit
300 gram chocolade
eventueel noten

Laat de melk in een steelpan vijf minuutjes net aan koken. Blijven roeren want de melk brandt snel aan. Vervolgens doe je er chocolade in brokjes bij en dit geheel verwarm je au bain marie. (Je verwarmt de steelpan in een pan met heet water. Wij deden dat eerst niet waardoor we een korrelige klei kregen. “Faal! riep mijn dochter steeds). Dan de verkruimelde koekjes erbij doen en eventueel de noten. Deze massa lepel je in een met bakpapier bedekte schaal en zet je twee uur in de koelkast. Zie er maar eens vanaf te blijven.

Madeleines

Een van de hoofdpersonen in het boek waaraan ik werk, is gek op madeleines. Dat zijn luchtige Franse cakejes. In Franse supermarkten kun je kiezen uit wel dertig verschillende merken. Ze hebben allemaal de vorm van een schelp en de smaak komt min of meer overeen: zoet en kruimelig. Daardoor zijn ze niet geschikt om in de auto te eten of ergens anders waar je niet wilt stofzuigen. (Maar dat doen we natuurlijk wel. We hebben honden. ) Vanmiddag tikte ik weer een stukje over madeleines en toen dacht ik: die kan ik vast zelf maken!
Zie hier het resultaat: (en nee, ik heb geen schelpjesbakblik.) madeleines

Ik heb er net een gegeten die nog warm was, en de smaak was lekker zoet en eiig, maar nog niet kruimelig. Misschien moet ik ze daarvoor eerst vier weken in een plastic zak bewaren.

Hier een-kind-kan-de-was-doen-recept voor Madeleines:

Je hebt nodig:
120 gram bloem
1 theelepel bakpoeder
135 gram suiker
4 eieren
geraspte schil van 1 citroen
125 gram gesmolten boter

Oven op 200 graden voorverwarmen. Bloem en bakpoeder zeven. Suiker en eieren tot dik mengsel kloppen, citroenrasp erbij doen. Bloem erdoor roeren. Boter toevoegen. Het beslag 30 minuten in de koelkast laten rusten.
Daarna de vormpjes voor 2/3 vullen met beslag en tien minuten in de oven bakken. Voila!

Kerstkalkoen Tina

IMG_4064 (2)

Kijk mij eens staan glimmen boven Tina, de kerstkalkoen. Het bereiden van deze 8 pond zware vogel was dan ook een flinke bevalling.

De binnenkomer

IMG_3899

Een week of drie geleden kondigde mijn dochter aan dat ze vegetariër was geworden. Ze had op school een gruwelfilmpje gezien over hoe koeien werden geslacht. En wist ik wel hoe weinig ruimte een scharrelkip had en dat varkens alleen in de buitenlucht komen als ze naar de slachterij worden vervoerd?
Dat wist ik wel,  en dan hadden we het nog niet eens over vogelgriep, antibiotica,  de globale voedselverdeling, ontbossing en  de broeikasgassen. Een paar jaar geleden lobbyde ik al voor het vegetarisme, maar ik stuitte op veel weerstand. Bij alles wat ik serveerde, zeiden gezinsleden. “Best oké, maar met een spekje erin zou het lekkerder maken.” Ook ik kan niet zonder applaus en daarom  liet ik het hard core vegetarisme los en aten wij af en toe een vleesje.
Maar nu dus niks meer.  Dat leverde veel nieuwe probeersels op, met hoogtepunten zoals cannelloni gevuld met pest en flageoletbonen, overgoten met een tomatensaus. En dieptepunten: een wortelgembersoep die naar kots smaakte, een Indiase groentecurry die uitgebraakt leek, een nattige naar zand smakende spinazietaart.
Gisteren gingen we in Alkmaar uit eten en dat is voor een vegetariër nog best ingewikkeld. We fietsen van het ene naar het andere restaurant om de menukaart te lezen. Veel zalm, veel quiche, veel geitenkaassalades en dus saai.
Tot we de menukaart van de De Binnenkomer lazen, een nieuw eetcafé op het Kerkplein. Van de acht gerechten op de avondkaart waren er drie vegetarisch en één vis. Daar gingen we naar binnen. Het eetcafé is ingericht in jaren vijftig stijl, er klinkt zachte jazz en we zaten op zachte grasgroene skai stoelen. Ik had het gevoel dat Annie M.G. Schmidt en Leen Jongewaard ieder moment konden binnenvallen.
Mijn dochter nam de vegahap met pasta, geliefde en ik bestelden verrukkelijk Antwerps stoofvlees.
Je moet nooit te strikt in de leer zijn.