Bloedbad Sanoma

Molblog_Sanoma

 

32 titels worden verkocht of opgeheven en 500 fulltime banen verdwijnen bij Sanoma. Dat betekent dat er zeker 700 mensen op straat komen aangezien er maar weinig Sanoma-ers fulltime werken. En denk eens aan al die freelancers die voor deze bladen werken.

Over acht weken is duidelijk wie er worden ontslagen. Er zullen grote klappen vallen bij sales, communicatie en de staf, en redacties moeten rompredacties worden: dat betekent een blaadje maken met een minimale bezetting. Erik Noomen, de hoofdredacteur van Nieuwe Revu, vertelde vanochtend op Radio 2 dat alle Sanoma-tijdschriften in ieder geval tot einde 2014 verschijnen. Benieuwd welke titels van de 32 er daarna nog zijn.

Lichtpuntje voor mij is dat opdrachtgevers als Viva, Margriet en Ouders van Nu focustijdschriften zijn en dus voorlopig blijven.

Weer jeuk

Zoals beloofd een extra post over de Lolliebol wat betreft Jeuk.

Affordable-Prices-on-Pink-Dog_D388AAD3Toen ik over haar klachten aan een kennis/hondenliefhebster vertelde, zei ze: “Mail me maar een foto van je hond, want als ik me daarop concentreer, kan ik voelen wat er met haar aan de hand is.” Dit leek mij een hogere variant van kul, maar goed, baat het niet dan schaadt het niet, en ik vond het aardig dat ze die moeite wilde nemen.

Ik mailde haar een foto en een week later belde ik haar op. Ze vertelde me: “Ik heb een dringende boodschap van haar doorgekregen. Ze zit niet lekker in haar vel, en dat komt doordat ze het gevoel heeft in een verkeerd lichaam te zijn geboren. Ik weet zeker dat als je haar laat steriliseren de dierenarts ontdekt dat er iets mis is met haar geslachtsorganen. Je hond wéét dat ze eigenlijk een jongetje is. Benader je haar als een echt meisje?”

“Nou ja, eigenlijk vooral als hond.” Had ik een transgender Westie? Ik beet op mijn onderlip.

64abe44ee22b86e9807bb5f5cd48f302

Ze vervolgde: “Je zou eens kunnen denken aan een stoere halsband, iets met legergroen of met spikes. Of een mandje in camouflagetinten.” Ik denk dat ik toen begon te giechelen want ze zei: “Je moet dit serieus nemen, want ze voelt haarscherp aan als je haar uitlacht.” Toen heb ik het gesprek snel afgebroken.

Maar het afgelopen jaar is de Lolliebol niet loops geweest. Dus misschien moet ik haar voortaan toch maar gaan aanspreken met hem.

 

 

 

De holistische dierenarts

De Lolliebol, mijn west highland white terrier, heeft altijd jeuk. Zo erg dat ze haar teentjes erbij opeet. En wat doet het baasje dan? Die gaat shoppen door dierenartswonderland.

juni 2011 020
De Lolliebol

De reguliere dierenarts kwam niet verder dan het voorschrijven van peperdure dieetbrokken. Daardoor werd de kriebel zo erg dat ze haar rug open beet. Mogelijkheid twee was het toedienen van Prednison, maar daarmee wordt alleen het immuunsysteem platgelegd en wordt er niets gedaan aan de oorzaak.

Exit reguliere dierenarts, en door naar de evolutionaire variant. Die bepaalde dat de Lolliebol alleen nog vers vlees mag eten, dat wil zeggen diepgevroren vlees in worstvorm, en verkrijgbaar in smakelijk varianten als: pens, hart, kalkoen, rund en kip. Daardoor verdwenen de korstjes op haar rug, maar de jeuk bleef. Vervolgens schreef de evolutionaire dierenarts voor ruim 200 euro poeders voor die darmen moesten helen en voedingssupplementen die haar vitaminetekorten moesten wegwerken. Daarop werd de kriebel zo erg dat de Lolliebol er ook ontstoken oren van kreeg.

Via internet kwam ik terecht bij de Chinese huisdierendokter. Met een paar muisklikken bestelde ik voor 22,50 Xie Tang-pillen die werkzaam zouden zijn tegen allerlei vormen van jeuk. Het hielp. Een beetje. Daarom heb ik drie maanden later ook nog de Resilium-tabletten à 29,50 besteld.

De jeuk leek beheersbaar, maar de teentjes bleven bloot geknaagd. Erger was dat de Lolliebol continu naar wollen zweetsokken rook. Inmiddels had onze bank die geur volledig geabsorbeerd en lagen er overal waar de hond zat of lag wasbare kleedjes. Niet ideaal.

Met andere dierenliefhebbers/jeukdeskundigen besprak ik het probleem en zo hoorde ik van de holistische dierenarts. “Het is wat zweverig,” zei de eigenaar van een Staffordshirebull-terriër, “maar Balou die bijna doodging van de allergie, is er enorm van opgeknapt.”

IMG_0117

Om eerlijk te zijn verheugde ik me nogal op zweverig. Het leek me grappig om iemand acupunctuur te zien toepassen op mijn Lolliebol, of om haar chakra’s te laten bevoelen. Bovendien heb ik wel weirdere verhalen over mijn hond gehoord. (Hier kom ik deze week nog op terug. Het is een uitstekend verhaal om een saaie verjaardag mee op te vrolijken.)

Jammer genoeg bevond de holistische dierenarts zich niet in een vervallen sprookjeswoning, maar op een bedrijventerrein. Ook zag de dierenarts er niet spiritueel uit maar droeg zij stoere Adidas-gympen. Lolliebol moest op de behandeltafel en de arts bevoelde haar. Het enige vreemde was dat ze daarbij even haar ogen sloot. Toen zei ze: “Het beeld is duidelijk, ze heeft te veel yang.”  Ze schreef een kruidenpoeder voor die ik door haar Yin-kalkoenversvoer moest roeren en een antigist-shampoo om de wollen zweetsokkengeur mee aan te pakken.

Dit is nu een paar dagen geleden en mijn hond ruikt fris. Ook is haar buik niet meer zo vuurrood en lijkt ze iets minder op haar teentjes te knabbelen. Voorlopig dus een klein hoeraatje voor de holistische dierenarts.

 

Politiek en rotte schoolgebouwen

05b137d71173ebacfb9c851b8ec74991

Afgelopen week interviewde ik voor vastgoedspecialist Hevo de Nijmeegse schoolbestuurder Toine Janssen. Ik zat met mijn oren te klapperen toen hij vertelde hoe er in Den Haag met geld wordt omgegaan.

Gemeentes krijgen geld om schoolgebouwen op te knappen. Vanwege de crisis doen ze dat te weinig waardoor er zogenaamd geld op de plank blijft liggen. Dat geld hebben de gemeentes natuurlijk allang in andere projecten gestopt. De regering heeft nu bedacht dat deze 300 miljoen die te weinig is besteed aan onderwijsgebouwen terug moet vloeien naar het onderwijs. Deze miljoenen moeten besteed aan het aanstellen van extra leerkrachten, kleinere klassen en hogere salarissen.

En ondertussen rotten de schoolgebouwen verder weg. Denk aan die fijne jaren zestig- en zeventig-hokken met platte daken en een beroerd luchtklimaat. Nu de regering zo’n 17% van het bouwbudget heeft afgesnoept, kunnen gemeentes nieuwbouw helemaal niet meer bekostigen. Bovendien zijn de schoolbesturen in 2015 zelf verantwoordelijk voor het onderhoud aan de buitenkant van de gebouwen. Dus de gemeentes doen nu al niks meer aan onderhoud: dat mogen de schoolbesturen straks zelf opknappen.

En wat gebeurt er als in 2015 een schoolbestuur een nieuw dak nodig heeft of nieuwe kozijnen? Hij ontslaat een leraar of lerares want dat is de enige manier waarop hij kan bezuinigen. Die 300 miljoen extra voor het onderwijs zijn daardoor in feite een wassen neus, want wat er van voren wordt ingepompt loopt er van achteren net zo hard weer uit. Schokkend.